poniedziałek, 3 lutego 2014

Chapter ten...

PRZECZYTAJ NOTKĘ NA KOŃCU!!! TO NA CZERWONO



No to idziemy na akcję. Stanęłam przed Stylesem wstrzymując powietrze.
- I jak ja mam tu nad sobą panować?- przygryzł wargę. Przejechałam po niej kciukiem sprawiając, że ją uwolnił. 
___________________________________
Uśmiechnęłam się wypuszczając powietrze, które przetrzymywałam w płucach. Brunet pokazał mi broń w pokrowcu z średniej długości paskiem. Ukucnal przede mną jadąc palcami po mojej łydce w górę. Poczułam jego zima dłoń sunącą się po wewnętrznej części mojego uda. Oplótł parciany pasek do okola mojej nogi i zapął go ciasno tak by się nie zsunął. Podniósł się i stanął naprzeciw mnie.

- Musimy coś załatwić skarbie, ale szybko wrócimy.- uśmiechnął się dając mi całusa w usta. Skinęłam głową i ruszyliśmy w kierunku drzwi.
- Nie wypijcie mi wszystkiego!- krzyknęłam do Liama dobierającego się do butelek z alkoholem. Chłopak odpowiedział mi śmiechem.
- Harry, błagam Cię, zapomniałam wziąć kurtki, a na dworze jest zimno. Pójdziesz po nią?- zrobiłam maślane oczka kiedy miałam już wychodzić na dwór.  Styles skinął głową i pośpiesznie poszedł na górę.
*-*-*-*
Zarzuciłam na siebie czarną skórę, którą przyniósł mi Harry i wyszłam na dwór. Co dziwne, wiatr już nie wiał tak bardzo.
- To którym autem jedziemy?- zapytałam. Wiedziałam, że mają ich sporo, w ich wielkim garażu stało około czterech, więc nie wiedziałam czego się spodziewać.
- Motorem będzie szybciej..- wymamrotał wskazując na morderczą maszynę.
Nie wiedziałam czy się przesłyszałam, bądź przewidziałam, ale zawsze, panicznie bałam się jeździć motorem. To coś innego niż samochód. Na motorze możesz się wywalić, a przynajmniej tak to zawsze wygląda. Podeszliśmy do czarno-czerwonego potwora i Harry usiadł przed kierownicą.
- Nie wsiadam.- oznajmiłam krótko.- Niema mowy.
- Scarlett nie marudź. Nic Ci się nie stanie.
- Ale nie masz kasku, a jak policja Cię złapie?- sama nie wierzyłam w to co mówiłam. Próbowałam znaleźć jakąkolwiek wymówkę, by na to coś nie wsiadać.
- Obiecuję Ci, że nic się nie stanie.- chłopak zachęcił mnie lekkim uśmiechem. Niepewnie usiadłam za nim, a on chwycił moje ręce i ułożył je tak, że obejmowałam go w pasie. Westchnęłam zamykając oczy. Przytuliłam się do Bruneta wtulając twarz w jego plecy.
- Dobra dziewczynka.- powiedział mając pewność, że to usłyszę po czym odpalił silnik.
Poziom adrenaliny w moim ciele podskoczył kiedy z warczeniem silnika ruszyliśmy do przodu. Moje włosy zostały rozwiane pod wpływem prędkości z jaką jechaliśmy.. która wcale nie była wolna. Po niedługim czasie dojechaliśmy do jakiegoś klubu. Jak najszybciej zsiadłam z motoru poprawiając włosy. Harry zgasił silnik po czym do mnie podszedł.
- Scarlett, zaraz przyjdzie Louis to wytłumaczy Ci co masz zrobić, dobrze?- uśmiechnął się odgarniając mi włosy za ucho. Przytaknęłam. Pociągnęłam za jego białą koszulkę zbliżając go do mnie. Delikatnie musnął moje wargi swoimi. Nie umiem opisać jak bardzo to na mnie oddziaływało. Chłopak składał miękkie pocałunki na moich ustach i od czasu do czasu przejeżdżał po nich językiem. W małych dłoniach mięłam jego koszulkę. Brunet skierował swoje dłonie na moje plecy jeżdżąc po nich w górę i w dół.
- Nie opuszczaj mnie Scarlett..- wyszeptał do mojego ucha.
- Czemu miałabym to zrobić?- zapytałam.
- Po prostu obiecaj mi ze nieważne co zrobię, nie zostawisz mnie.- odsunął mnie od siebie o kilka centymetrów by spojrzeć mi w oczy. Przeniosłam dłonie na jego policzki lekko głaszcząc prawy kciukiem.
- Jeżeli Ty mnie nie opuścisz to oczywiście.- cmoknelam go w usta.
 - Może zbyt wcześnie by to mówić ale, wątpię bym to zrobił, zbytnio mi na tobie zależy żebym o czymś takim myślał.- kąciki moich ust mimowolnie uniosły się do góry. Poczułam że się rumienie.
 - Dlaczego ty jesteś taki zmienny, co?- spuściłam głowę zmieniając temat. Brunet spojrzał na mnie zdziwiony.- Przy mnie zachowujesz się inaczej... ugh, z resztą nie ważne.- zobaczyłam, że w nasza stronę idzie Tomlinson.
 - No no, Scarlett.- zaczął po tym jak przywitał się z Harrym tym dziwnym przybyciem dłoni, którego nie ogarniałam.- Seksownie wyglądasz. Gdyby się Hazz, bałbym się za ciebie.- oznajmił przygryzajac wargę. Zerknęłam na obejmującego mnie bruneta. Jego oczy pociemniały, a ręka zacisnęła się na moim biodrze. Syknęłam cicho.
- Czy możesz przejść do rzeczy?- zapytałam znudzona.
- Oczywiście, uznałem że trzeba cię przetestować i zobaczyć czy będzie z ciebie jakiś użytek... A że dzisiaj dostałem zlecenie to czemu byś mi nie pomogła?- uśmiechnął się lekko.
- Co mam zrobić?- powiedziałam twardo.
- No więc wejdziemy do tego klubu, będziesz się otrzymywać dokładne instrukcje, tylko włóż do ucha tego czipa.- podał mi coś małego na kształt słuchawki bezprzewodowej. Włożyłam głośniczek do prawego ucha.- Powiem ci o kogo mi chodzi, a ty zwabisz go do pokoju, gdzie będę czekam z Harrym. W razie czego masz pistolet więc nie masz się czego obawiać. Ten facet to podstarzały playboy, który ma problemy z długami przez swoje dziwki. Dasz radę?- uśmiechnął się cwaniacko.
- Dam.
*-*-*-*
No i się stało, siedziałam przy ladzie popijając różowego drinka. "Siedzi tam, czerwona koszula i marynarka" usłyszałam głos Louisa. Mimo że zniknął mi z pola widzenia, domyślam się że mógł obserwować i mnie i oraz tego faceta. Skinęłam lekko głową na znak że wiem o kim mówi. Facet siedział otoczony łańcuszkiem dziewcząt w różnym wieku klejących się do niego. "Masz zwrócić jego uwagę" rozkazał Lou "Patrzy się, teraz, zrób coś!". Wciągnęłam powietrze do płuc odrzucając włosy do tylu. Teatralne poprawiłam piersi przygryzając wargę. Odkryłam większy kawałek uda niż etyka nakazuje. "Bez takich bo Harry od samego widoku już ma erekcję w gaciach" Z trudem stłumiłam śmiech. Odwróciłam głowę w lewą stronę zerkając na DJ'a. Poczułam spocona dłoń na odkrytym udzie. Fu. Już miałam ja strzepnąć kiedy zorientowałam się do kogo ona należy. "Brawo" powiedział krótko Louis. Uśmiechnęłam się lekko wiedząc że jestem już w połowie udanej prowokacji.
- Co taka piękna dziewczyna robi tutaj sama?- zapytał. Miał tak obrzydliwy głos że zrobiło mi się niedobrze, co spróbowałam zagłuszyć łykiem drinka.
- Aktualnie siedzę i...- przejechałam dłonią po jego ręce. W moje myśli dostał się Harry. Ciekawe jak on się teraz czuje... Chce to jak najszybciej zakończyć. "Bierz go do tego pokoju, bo zaczynam się bać, że pan zakochany zaraz tam przyjdzie i skręci mu kark przy ludziach." W idealnej chwili usłyszałam głos Lou.- Szukam kogoś z kim mogę się zabawić.- zamrugałam kilka razy.
- To właśnie znalazłaś.- musnął ustami moja szyję. Zakręciło mi się w głowie pod alkoholu, który można było od niego poczuć.
Wstałam z krzesła barowego łapiąc mężczyznę za dłoń. " Drzwi numer 7" odezwał się głos Tommo kiedy weszłam do korytarza drzwi. Znalazłam to czego chciałam. Popchnęłam drewnianą powłokę wchodząc do środka, a facet za mną był tak wpatrzony w moje pośladki, że nie zauważył Harrego, który momentalnie odciągnął mnie od napaleńca i zatrzasnął drzwi.
- Co do kurwy?- odezwał się.- Ty mała dziwko, oszukałaś mnie..- nie zdążył dokończyć zdania, ponieważ Harry wyciągnął pistolet spod mojej sukienki i wycelował nim w faceta.
- Harry, panuj nad sobą.- powiedział Lou patrząc na wkurzonego chłopaka. Szybko na mnie zerknął zaciskając szczękę. Kiedy Styles z trudem opuścił rękę, Lou zaczął swój monolog.- No McKalligan, gdzie ta kasa co byłeś mi winny, hmm?
- Ja nie mam teraz, ale zwrócę.. 
- I tak miałeś już dużo czasu, który dzisiaj minął.- na twarzy Lou pojawił się chytry uśmiech.
- Harry?- wyszeptałam do zielonookiego łapiąc go za dłoń. Splótł nasze palce przygryzając wargę. Wyglądał tak seksownie kiedy to robił... kuźwa, o czym ja teraz myślę?- Przepraszam.- spuściłam głowę.
- Później porozmawiamy Scar.- pocałował mnie w czoło.
- To koniec.- oznajmił Tomlinson unosząc pistolet na wysokość głowy McKalligana. Harry odwrócił mnie przodem do siebie nie chcąc bym to widziała. Luke tak zawsze robił... Usłyszałam strzał i odgłos upadku. Zadrżałam. Harry pogładził mnie po włosach nadal mnie przytulając.
 - Damien przyjdzie i sprzątnie ciało. Wychodzimy Scarlett.- powiedział cicho. Teraz mój nastrój do picia alkoholu się uaktywnił.


________________________________
Przepraszam kochani za kolejny krótki rozdział, w kolejnych, akcja się rozkręci :)
Dajcie mi znać co sądzicie!
Widziałyście teledysk do Midnight Memories? <3
asdfghjkl on jest boski! vjadcxajyedgacsba
straciłam umysł xD
Dla tych, które mnie jeszcze nie followują na tt, tutaj piszę nazwę :) @zazimaz
jeżeli chcecie być informowane, zostawcie swoją nazwę tutaj to będę pisała!
KOCHAM WAS :*
Do następnego :)))

niedziela, 26 stycznia 2014

Chapter nine

Może i Liam chciał mnie pocieszyć, ale na marne.Chociaż w końcu, dlaczego ja się niby dołuję z powodu Harrego i jakiejś laski? On nie jest i nie był moim chłopakiem, więc czego ja oczekuję? Że co, że wyjebie ją z domu i stwierdzi, że mnie kocha i już nie będzie się z nią pierdzielił? Dla mnie? Co ja gadam? On taki nie jest.
- Macie coś do picia? - zapytałam chłopaków.
- Sok, woda, kawa, herbata..- wymieniał Niall, lecz przerwałam mu.
- Coś mocniejszego, procentowego, alkoholowego..- zaśmiałam się. Tak, teraz to było mi potrzebne, zajebać się i zapomnieć o uczuciach. W końcu, dziewczyna też ma do tego prawo, prawda?
- Można opić to, że jesteś pierwszą laską w grupie.- oznajmił Liam. Skinęłam głową, a mój humor od razu się polepszył.- Niestety po ostatniej imprezie nic nie zostało, także ktoś musi pojechać ze mną do sklepu.
- Pojadę.- wzruszyłam ramionami na znak, że i tak nie mam nic innego do roboty.
- Niall, jak coś to pojechałem z Scar pokazać jej gdzie zazwyczaj jesteśmy jak nas niema.- pokazał mi ręką bym poszła do drzwi prowadzących na zewnątrz.
Szybko włożyłam moje trampki stojące przy wyjściu i założyłam je na moje piękne skarpetki. I tak nikt mnie tu nie zna, więc nie czułam się dziwnie wychodząc z domu nieogarnięta.
- Mogłaś się chociaż jakoś przebrać.- zaśmiał się Payne. Dałam mu kuksańca w bok odpowiadając śmiechem.
- Kupisz mi papierosy?- zapytałam podchodząc do czarnego Range Rovera. Brunet otworzył drzwi kluczykami i wsiadł za kierownicę.
- Pewnie. Czemu taka dziewczyna jak Ty, pali?- spytał odpalając silnik. Zapięłam pasy znając już styl jazdy chłopaków.
- Palę bo... nie wiem w sumie. Kiedyś paliłam tylko dla towarzystwa i potem tak jakoś się wkręciłam w to gówno.- uśmiechnęłam się lekko.
Podczas krótkiej drogi do sklepu opowiadałam Liamowi jak jest w Ameryce, o moim bracie, chłopakach z gangu i szczerze to o wszystkim. Po chwili zobaczyłam sklep monopolowy, wysiadłam z samochodu. W moją twarz uderzył silny podmuch wiatru. Otuliłam się rękoma i podeszłam do Liama. Objął mnie przyciskając do siebie, lecz nie w sposób bardziej intymny w relacji kobieta-mężczyzna, a jak przyjaciel. Pierwszy raz odkąd tu przyjechałam poczułam się bezpiecznie i trochę jak w Ameryce. Coś czuję, że Liam polepszy mi czas spędzony tutaj.
Chłopak otworzył mi drzwi do sklepu i puścił mnie przodem. Podszedł do lady i uśmiechnął się do sprzedawcy.
- Liam.- źrenice rudego, aczkolwiek przystojnego chłopaka się pomniejszyły.- W czym mogę służyć Tobie oraz Twojej uroczej towarzyszce?- a co to kurwa, średniowiecze? Mimo to na mojej twarzy pojawił się uśmiech.
- Daruj sobie Andrew.- warknął Payne, co mnie trochę zdziwiło. Stałam obok niego wpatrując się jak zareaguje rudowłosy. Jego mięśnie się napięły, jakby chciał stanąć do walki, lecz nie miał odwagi. Nie dziwię mu się, mięśnie Liama mogły przytłoczyć. Zamówił sporo napojów alkoholowych oraz 2 paczki LM Linków zielonych dla mnie, za co mu podziękowałam.
Wróciliśmy do auta, a brunet wpakował wszystkie zakupy do bagażnika. Wsiadłam do środka, jakoż wiatr nie przestawał wiać.
*_*_*_*
Zaparkowaliśmy pod domem, pomogłam Payneowi wyciągnąć zakupy i weszłam do mieszkania otwierając sobie drzwi nogą. Usłyszałam czyjąś kłótnie. W sumie to wiedziałam kto się kłócił, zawsze i wszędzie rozpoznam ten ochrypły, niski głos, który przyprawia mnie o przyjemne ciarki. W tej chwili krzyczał.
- Jesteś dziwką! Wypierdalaj suko!- głos Harrego rozniósł się po chyba całym domu.
- Ale przecież, Ty to lubiłeś skarbie!- zbuntowala sie Emily.- Potrafilam zrobic Ci tak dobrze, ze przez cala noc krzyczales moje imie!- a tego wolalabym nie wiedziec. Z reszta to zycie Harrego, a ja w tym zyciu zajmuje miejsce laski z gangu. Usłyszałm kroki po schodach i zobaczylam Taylor w samych majtkach prubującą zakryć swoje wielkie piersi. Liam oblizał usta wzdychajac. Wywrociłam oczami i polożyłam zakupy na ziemi, czując, że moje palce zaraz odpadną.
- Harry, bedziesz potem tego żałował.- krzyknela trzaskając drzwiami.
Że ona niby chce tak iść? Powodzenia.
Po chwili ponownie usłyszałam kroki. W salonie zjawił się Styles. Jego włosy były potargane, a lewy policzek zaróżowiony. Cieszyłam się, że spławił tę dziwke. 
 - Hazz, co sie stało?- zapytał Liam śmiejąc się cicho. 
- Nie Twój zjebany interes.- warknął w odpowiedzi.- Scarlett, czy możemy porozmawiać?- jego ton złagodniał, a oczy pojasnialy. 
- Oczywiście.- chłopak ruszył naprzód do schodów.- Dasz sobie radę z zakupami?- spyta spytałam Liama. 
- No idź już.- wysłał mi uśmiech, który odwzajemniłam. Pobiegłam na górę domyślając się, że Harry jest w swoim pokoju. Drzwi były uchylone, więc weszłam. Pierwsze co mi się rzuciło w oczy to ubrania Taylor porozrzucane po podłodze. 
 - Czego chciałeś Harry?- zapytałam opierając się plecami o ścianę przy drzwiach. Harry zaczął do mnie powoli podchodzić, a ja stałam jak ten głaz nie mogąc się ruszyć. Kiedy już staliśmy kilka centymetrów od siebie, jego mięśnie które z łatwością mogłam zobaczyć spod koszulki napinaly się. Wiedziałam co chciał zrobić. Moje serce biło niemiłosiernie szybko, a uczucie w dole brzucha coraz bardziej się pogłębiało. Harry położył swoją dłoń na moim policzku. Stałam tak wpatrując się w jego zielone oczy. Czy on też to wszystko czuje? Czy tylko ja? 
 - Czy mogę Cię pocałować?- zapytał cicho przygryzajac wargę. Skinelam głową łapiąc ręką za jego koszulkę przyciągając go do siebie. Brunet delikatnie musnal moje wargi, lecz po chwili brutalnie się w nie wpił. Zaczęłam odwzajemniac pocałunek przy czym wplotlam palce w jego loki, ciągnąc za końce. - Scarlett, kurwa...- jęknął. Odepchnął mnie lekko od siebie.- Dlaczego ja coś do Ciebie czuje?- zapytał gladzac mnie lekko po policzku. 
- Czujesz?- nie wierzyłam w to co usłyszałam. 
- Tak, a Ty?-zapytał cicho. 
- Chyba tak... Ale ty przecież dzisiaj z Taylor..- spuscilam wzrok. Harry podłożył dwa palce pod moją brodę i skierował ją ku górze. 
- Chciałem odwrócić uwagę od tego uczucia. Chciałem zapomnieć, ale nie umiałem i zrozumiałem że chce tylko Ciebie...- otworzyłam szerzej oczy.- Teraz pozostaje tylko kwestia tego czy Ty też to czujesz. 
- Czuje Harry.- złączyłyłam nasze dłonie. 
 - Jesteś moja...- oznajmił całując mnie w szyję.
Cała niepewność minęła, teraz czułam się cudownie, bo miałam jego. Nie zachowywał się jak ten wredny skurwysyn, którego poznałam. Po raz kolejny zbliżył swoje usta do moich. Stanęłam na palcach i zarzuciłam ręce na jego kark. Teraz to ja przycisnęłam swoje wargi do jego i przejęłam kontrolę. Ręce Harrego powędrowały na moje biodra przyciskając mnie do siebie.
- Może lepiej jeśli zejdziemy na dół?- zapytałam oddychając go lekko od siebie. Styles zacisnął szczękę wzdychając. Złapał moją dłoń miziając jej wewnętrzna część swoim kciukiem.
- Pijesz coś dzisiaj?- spytał.
- Ja zawsze pije Scarlett. - zaśmiał się otwierając drzwi. Zeszliśmy na dół. Wszystkie butelki z alkoholem były już rozstawione na stole, a muzyka włączona. Nagle usłyszałam dźwięk z kieszeni Harrego. Chłopak szybko odebrał.
- Tak słucham.. Kurwa Louis, akurat teraz? Wyślij mi adres. Co, Scarlett?-.Harry spojrzał na mnie a mięśnie na jego ciele się napiely.- Dobra, ale jadę z nią... Ty ocipiales, ona sama nie da rady... No okej dałaby radę, ale ja jej nie pozwolę.. Jadę z nią. Pa.- rozłączył się wkładając spowrotem telefon do kieszeni.- Idź się przebrać, wychodzimy.- powiedział szorstko.- Załóż coś..hmm. Seksownego i kuszącego.- oblizal usta.
- Dobrze..- zwróciłam się do pokoju. Z szafy wyjęłam małą czarną do połowy ud, lecz nie była cała obcisła bo takich nie lubię, a miała falbany. Do niej założyłam tego samego koloru kontury. Rozpuscilam i uczesalam włosy. Zrobiłam makijaż i po raz kolejny umyłam zęby jakoż miałam na tym punkcie hopla. Przejrzałam się w lustrze i stwierdziłam że wyglądam bardzo dobrze. Schodząc po schodach zobaczyłam Harrego z pistoletem w dłoni. No to idziemy na akcję. Stanęłam przed Stylesem wstrzymując powietrze.
- I jak ja mam tu nad sobą panować?- przygryzł wargę. Przejechałam po niej kciukiem sprawiając, że ją uwolnił. 
____________________________________________
Błagam, wybaczcie mi. Dzisiaj skończyłam pisać ten rozdział, nawet nie wiecie jak się umęczyłam.. Tak, możecie zesłać mnie na linczowanie, za to jakie gówno stworzyłam :( 
Co sądzicie o Harlett, proszę powiedzcie mi..
Obiecuję, poprawię się! 
Kocham Was, nowego rozdziału spodziewajcie się w ciągu tygodnia :* 
Proszę, zmotywujcie mnie komentarzami! 
Wasza zła Zazu
ZJEBAŁAM TEN ROZDZIAŁ! 






piątek, 20 grudnia 2013

Przepraszam!

Jejku, nawet nie wiecie jak bardzo chcę Was przeprosić! Otóż, zaniedbałam bloga, bardzo bardzo! ;( Rozdział powinien się pojawić jeszcze przed Bożym Narodzeniem. Głupio mi teraz, ehh, rozdział kompletnie mi się nie podoba..
Proszę o motywację na dalsze pisanie, jeśli nadal będziecie chciały czytać, zostawcie dowolny komentarz pod dowolnym postem! Dziękuję, kocham!
Zazu

sobota, 23 listopada 2013

Chapter eight...

- Kluczyk panie Tomlinson, cały sprzęt znajduje się w środku.- oznajmił kasjer, podając mu zawieszkę. Musieli go tu dobrze znać, skoro zwracali się do niego po nazwisku bez zapytania o nie.
_______________________________________________________________
Z tego co zauważyłam do tej pory, byłam tu jedyna kobieta. W około sami faceci, którzy schodzili nam z drogi, albo po prostu patrzyli się na mnie ze zdziwieniem wymalowanym na twarzy. Weszliśmy po schodach i dotarliśmy do drzwi numer 21. Lou wyjął klucz i sprawnym ruchem nadgarstka otworzył drzwi. Przede mną pojawiła się dosyć spora ściana z wywieszonymi 5-ma manekinami na końcu. W rogu stal stolik ze słuchawkami zagłuszającymi dźwięk wystrzału oraz rożnego rodzaju pistolety.
- Rusz się Scarlett.- Harry lekko popchnął mnie do środka. Serce bilo mi niewyobrażalnie szybko, a oddech był płytki i nierówny. Czego ja się obawiam? Przecież.. strzelałam już wcześniej, mimo to nikogo nie zabiłam. Gdybym nawet przypadkiem, a co dopiero specjalnie to zrobiła, poczucie winy i współczucie zjadałoby mnie od środka.
Eh, dobra. Trzeba się otrząsnąć i ruszyć dalej.
- Strzelałaś wcześniej prawda?- zapytał Tomlinson podchodząc do stolika i wybierając pistolet.
- Tak.- odpowiedziałam głośno. Ukradkiem spojrzałam na zielonookiego. Pisał esemesy. Znowu.
Lou wyciągnął w moja stronę rękę z najmniejszym i zapewne najlżejszym pistoletem. Podniosłam wzrok na jego twarz, na której zobaczyłam głupkowaty uśmieszek.
- Mam Ci go potrzymać, bo zbyt ciężki dla Ciebie?- zapytałam z niedowierzaniem. Co za seksista! Czy to, ze jestem dziewczyna, oznacza, ze mam strzelać z mniejszej broni? Co to, to nie.
Chwyciłam jedna z większych "zabawek" lezących na stoliku i stanęłam przed pierwszym manekinem. Sprawdziłam czy magazynek pełny po czym naciągnęłam spluwę by być gotowa do oddania strzału. Coś mnie kusiło bym odwróciła się i wycelowała w Louisa, ale zapewne byłby szybszy i to ja bym kopnęła w kalendarz.
- W co mam celować?- opuściłam rękę, która zaczęła się trząść, lecz próbowałam to okryć.
- Głowa.- oznajmił milczący do tej pory Styles. Tomlinson przytaknął, a ja strzeliłam. Wiedziałam, ze trafie. Było to nieuniknione. Podeszłam na kolejne miejsce znowu naciągnęłam pistolet i pociągnęłam za spust. Widziałam jak kula przeszyła czoło manekina i wbiła się w nie. Gruby musiał być, skoro nie przeszyła go na wylot. Zrobiłam to samo z pozostałymi trzema. Kiedy skończyłam, teatralnie dmuchnęłam w cześć wylotowa pistoletu, tak jak to robią na filmach. Byłam z siebie cholernie dumna. Zaskoczyłam te suki. I dobrze.
Harry schował telefon do kieszeni i zaczął bić brawo podchodząc do mnie.
- No, Scar, czegoś takiego się po Tobie nie spodziewałem.- na malinowych ustach pojawił się jeden z tych firmowych uśmiechów.
- Fajnie.- wątpię żeby cokolwiek zobaczył znad telefonu, ale okej.- Coś jeszcze? - zapytałam Louisa.
- Nie Scarlett, z reszta i tak się spieszę. Przyjedziemy innym razem i zobaczymy jak Ci pójdzie z ruchomymi celami.- uśmiechnął się. Wow. Odłożyłam pistolet i skierowałam się do wyjścia. Harry chwycił moja dłoń i przyciągnął mnie do siebie. Wywróciłam oczami i pozwoliłam mu na obejmowanie mnie. Nie miałam innego wyboru, trzymał mnie zbyt mocno wbijając palce w mój bok.

- Już państwo wychodzą?- zapytał facet za ladą, kiedy Lou oddał mu kluczyki.
- Tak.- w sumie to nie byliśmy tutaj zbyt długo. Może kilkanaście minut. A to już wystarczyło na sprawdzenie mnie. Fajnie. Są niezbyt wymagający...
- W takim razie do zobaczenia wkrótce.- uśmiechnął się do nas uprzejmie po czym zapisał coś w dużym zeszycie.
Harry pociągnął mnie w stronę wyjścia na parking. Stanął przy aucie, czekając aż niebieskooki otworzy zamki. Kiedy drzwiczki od strony kierowcy się zamknęły, Hazz objął mnie mocno.
- Scarlett, będziesz dzisiaj spala w gościnnym, jasne?- spytał.
Lepsze to niż spać z nim. Skinęłam głową odwracając wzrok. Byłam pewna, ze gdybym spojrzała w jego zielone tęczówki, rozpłynęłabym się. Jest to pewne. Styles dwoma palcami skierował moja głowę ku gorze i zaczął zbliżać swoje usta do moich. Jak najszybciej mogłam, przekręciłam głowę w lewo, by jakoś od tego uciec. Nie to, ze złe całuje, czy coś. Całuje wręcz idealnie, ale ja tego nie chciałam. Wiedziałam, ze jeśli kilka razy ulęgnę, to w końcu będę musiała przestać zmagać się z myślą, ze On mnie pociąga i zgodzić się z tym.
Gdy jego wargi dotknęły mojego policzka, chłopak zacisnął pięści i głośno westchnął. Puścił mnie i otworzył przednie drzwi.
- Wsiadaj.- warknął i czekał aż wejdę po czym z trzaskiem zatrzasnął drzwi. Sam usiadł z tylu, co trochę mnie zdziwiło, bo myślałam, ze to ja wyląduje z tylu.
- Lou, podjedz po Tay.- rozkazał patrząc w lusterku na mnie.
Samochód gwałtownie ruszył, co sprawiło, ze wbiło mnie w siedzenie.

Złapałam powietrze w płuca i wstrzymałam oddech jakbym bała się, ze jest on moim ostatnim. Na twarzy Louisa zagościł uśmieszek i jeszcze bardziej docisnął pedał gazu zakręcając w prawo. No brawo, poleciałam na drzwi. Z prędkością światła zapięłam pasy i złapałam się siedzenia.
- Czy możesz zwolnic?- zapytałam. Zawsze się tego bałam. Czy wszyscy oprócz mnie tak zapierdalają?
- Ja nie jeżdżę wolno skarbie.- zaśmiał się cicho.
- To zacznij.- odpyskowałam patrząc za szybę.
Byliśmy w całkiem bogatej i spokojnie wyglądającej dzielnicy. Lou zaczął zwalniać i po ostatnim zakręcie w lewo stanął. Teraz gdyby nie pasy, rozbiłabym sobie głowę o deskę rozdzielcza. Harry w mgnieniu oka wyszedł i kierował się do jednych z drzwi. Zadzwonił do drzwi, w których po chwili pokazała się cycata blondynka. Tak, nawet z auta mogłam dostrzec jak bardzo są one obnażone i GIGANTYCZNE. Dam sobie rękę obciąć, ze to implanty.
Loczek złapał ja za pośladek i dosłownie wbił się w jej usta. Gdzieś w środku poczułam okłocie. Zazdrość? Odwróciłam wzrok w druga stronę, by nie patrzeć się na parę, która wyglądała jakby chciała się pierdolić na tym jebanym chodniku. Obrzydliwe.
- Nie przejmuj się Harrym skarbie.- odezwał się Lou kładąc mi rękę na nodze miedzy kolanem a udem.
- Czy ja wyglądam jakbym się przejmowała?- zapytałam przełykając gule w gardle.
- Scarlett, nie musisz udawać, Harry po prostu jest niedojrzałym skurwielem, który musi się nauczyć, jak traktować kobiety.- uśmiechnął się.

Czy wszyscy, którzy na początku wydają się chamskimi idiotami, potem staja się podejrzanie mili? Zaczyna mnie to przerażać... Strzepnęłam jego rękę z mojej nogi nie chcąc by mnie dotykał.
- Nie zależy mi na Stylesie. Jak chce to niech sobie debil pieprzy co chce, ja mam to w dupie.- oznajmiłam zerkając za okno. Szli do auta.
Ta laska była perfekcyjna. Duży biust, zgrabny tyłek, plaski brzuch i długie nogi. I coś czego zazdroszczę jej chyba najbardziej, czytaj, wzrostu. Szla na szpilkach, a jej wzrost z Harrym był niemal równy. Ja, jeśli założyłabym 15-stki nadal byłabym od niego dobre 10 cm niższa. To nie fair. Ale cóż, faceci zazwyczaj lecą na piękne, wysokie, długonogie blondynki. Jedyne co ja miałam długie, to włosy, mój największy atut. Kochałam je.
Moje przemyślenia przerwał dźwięk otwierania drzwi. To dlatego kazał mi usiąść z przodu, by móc się z nią miziać z tylu.
- Lou!- nawet kurwa, ma głos idealny!- Dawno się nie widzieliśmy.- wsiadła za mój fotel i poprawiła bluzkę.
Zaraz po niej wsiadł Harry. Jego włosy były w totalnym nieładzie. Skoro teraz wyglądają tak seksownie, to jak on musi wyglądać po seksie? Mmm... Dobra, już się zamykam.
- Tak, wiem. Zostajesz na noc?- na jego twarzy pojawił się chytry uśmieszek.
- Oczywiście! No w końcu, ktoś musi zadbać o Harrego.- zaśmiała się kładąc rękę na jego torsie.
Przyznaje się, kipiałam z zazdrości, to chciałam być ja. Styles był wręcz idealny. Wszystko mnie do niego ciągnęło.
- A Ty to kto?- to pytanie skierowała do mnie wychylając się na przód auta wypinając przy tym swoje tylne walory. Styles może sobie popatrzeć.
- Scarlett, jestem..- zaczęłam zastanawiając się jak dokończyć to zdanie. Bo szczerze to nie byłam pewna kim ja w tej chwili jestem. Na szczęście Louis gładko wybrnął z tej sytuacji.
- Scarlett, jest nowa w gangu. Zna się na rzeczy i będzie dla mnie pracować.- odetchnęłam z ulga.
- Ja jestem Taylor i chyba mi się wydaje, ze nie spędzimy ze sobą zbyt dyzo czasu.- z powrotem oparła się o oparcie od jej siedzenia opierając głowę o ramie Hazzy.
- Nawet nie wiesz jak mnie to cieszy.- skwitowałam. - Nie daj Boże mogłabym się zeszmacić i co by było?- uśmiechnęłam się sama do siebie, dumna ze swojej ciętej wypowiedzi po czym założyłam ręce na piersi.
- Wtedy miałbym dwie dziwki zamiast jednej, co byłoby jeszcze lepsze.- słowa Stylesa przerwały mój samozachwyt i jeszcze raz przemyślałam co on własnie powiedział. Chciałam zdać mojego jebanego buta i rzucić na tył by wylądował na jego jebanej, aczkolwiek pięknej twarzy. A lepiej by było jakby się odbił i walnął Taylor w jej pusta dupę.
- Styles, zamknij się.- warknął Lou przejeżdżając obok Tesco.
Nawet nie zauważyłam kiedy ruszyliśmy. Przygryzłam wnętrze policzka by nie wybuchnąć. Powietrze w aucie było tak ciężkie i geste, ze można by było je nożem ciąć.

Zamknęłam oczy kiedy usłyszałam jak zaczęli się całować, obrzydzało mnie to, mlaskali przy tym tak głośno jak małe dziecko jedzące gumowy karczek. Okej, ja tez nie zachowywałam się jakoś bosko, bo mieszkając w Ameryce musiałam całować się z jakimiś oblechami, ale to była część mojej pracy, która chciałam wykonywać. Okej, zabrzmiało to nieco dziwnie... Chciałam po prostu zobaczyć jakie to uczucie. Czy to jest tak jak widać na filmach, albo można przeczytać w książkach romantycznych. Ale takiego pocałunek nie przeżyłam nigdy. Nigdy nie całowałam się z własnej woli. Fajnie, co? 17-nasto latka nigdy nie miała tego swojego pierwszego wymarzonego pocałunku... Nigdy nie pocałowałam nikogo pierwsza. Tak, dużo by się chwalić.
Po niedługim czasie dojechaliśmy do domu. Czym prędzej wyszłam z auta trzaskając za sobą drzwiami, ze nie zdziwiłabym się gdyby coś się autku stało. Weszłam do środka i pobiegłam na gore wchodząc do pokoju Harrego. Złapałam z szafy piżamę oraz czysta bieliznę. Na podłodze zobaczyłam, mój biedny, poszkodowany telefon. Podniosłam go i lekko pogłaskałam. Tak, pogłaskałam. Schowałam do kieszeni i weszłam do łazienki. Z półki wiszącej nad zlewem zabrałam moja szczoteczkę do zębów, a z wieszaka, ręcznik. Szybko skierowałam sie do wyjścia. Byłoby mi trochę niezręcznie gdybym miała przeszkadzać im w "zabawie".
Nagle moje ciało wpadło na większe i twarde. Spojrzałam w gore i zobaczyłam uśmiechającego się Stylesa.
- Zejdź mi z drogi.- rozkazałam sucho, przesuwając się na prawo chcąc przemknąć obok.
- Scarlett, pokój gościnny dwa drzwi na lewo.- uśmiechnął się.
Bez słowa wyminęłam go szturchając go w ramie. Debil.

Weszłam do zwykłego kremowego pokoju z niebieskimi dodatkami. Był całkiem przytulny. Rzuciłam moje rzeczy na łózko i usiadłam na drewnianej podłodze. Wyjęłam telefon z kieszeni i zobaczyłam czy Luke możne nie dzwonił. Nie, na szczęście, w sumie to chyba lepiej. Westchnęłam, wstałam i zdjęłam ubranie. Założyłam piżamę i rozczesałam palcami włosy, które po chwili związałam w i tak rozwalającego się warkocza. Nie ma sensu, żebym sama tu siedziała, a ze na dole widziałam wielki, piękny telewizor, to czemu by tak z niego nie skorzystać? Stanęłam przed lustrem spoglądając na odbicie. Piękna jak zawsze. Może i brzmi to nieco samolubnie i selfistycznie, ale to, ze mowie tak o sobie, utwierdza mnie w tym przekonaniu i od razu humor się poprawia. Zeszłam na dol omijając drzwi do pokoju Harrego szerokim lukiem. W salonie siedział Niall i pewien kurewsko przystojny chłopak podobny do Davida Beckhama. "Beckham" leżał rozwalony na kanapie a blondyn obok na fotelu. Podeszłam do kanapy zwalając nogi bruneta i usiadłam na ich miejscu. Nie będę starała się być mila i nieśmiała, bo wtedy nie będę sobą. Ciężko to zrozumieć, ale jak mnie polubią, to taka jaka jestem, a nie udająca kogoś innego.
- Co kurwa?- usłyszałam.
- Siadam, nie widać?- zapytałam retorycznie.
- Nie umiesz powiedzieć "Przepraszam, chce usiąść"?- spytał oburzony.
- A c
zy ja wyglądam na taką?- zaśmiałam się. Jego oczy zabłysły. Usiadł normalnie drapiąc się po karku.
- Nie znam Cie.- skwitował.
- Scarlett Nuttal.- podałam mu rękę.
Przez cały ten czas Niall przyglądał się nam z zaciekawieniem zjadając czipsy.
- Liam Payne, milo poznać.- chłopak przychylił się w moja stronę i przybliżył moja dłoń do jego ust, całując ja delikatnie.
- Stary, ona jest zajęta.- odezwał się w końcu Niall.
- Ha, przez kogo niby?- zapytałam zabierając dłoń. Dobrze wiedziałam, lecz to chyba nie było już ważne.
- Harry Styles kochanie.- uśmiechnął się do mnie patrząc mi głęboko w oczy.
- No chyba nie. On własnie pierdoli się na gorze z tą... Jak jej tam? Taylor.- powiedziałam opierając nogi na stoliku przede mną.- Wiecie może gdzie jest Zayn? Potrzebuje papierosów.- odchrząknęłam.
- Poszedł gdzieś.- oznajmil Liam.- A Harrym się nie przejmuj. On śpi ze wszystkimi. 

Dobrze wiedzieć...
_________________________________________________
Zazu jest dumna. 


Bardzo dumna
22 komentarzy
WOW
WoW
wow
w
Dziękuję za tyle komentarzy pod ostatnim rozdziałem! Dzisiaj, jeśli przeczytacie tę notkę macie napisać Rogal. Lubię rogale. Mniam. 
Hahahahaha, jestem dziwna, ale cóż.
Zazu aka. miszczunio
CZYTASZ=KOMENTUJESZ!
EDIT:
Moja mama nie pozwoliła mi oglądać #1DDay. Zaraz chyba umrę, błagam, znajdźcie moje szczątki i pochowajcie. Mam dosyć, cały czas się na mnie drze o wszystko. Mam dość.

EDIT: Kiedy będzie minimum 5 komentarzy, możecie liczyć na rozdział. Nie wcześniej! Komentarze mają być od innych osób.

środa, 13 listopada 2013

Chapter seven...


Kolejny rozdział najwcześniej w weekend, a jeśli mnie zmobilizujecie to wcześniej
- Powiesz im?- zapytałam. 
- Tak.- jechał skupiony na drodze.- Dlaczego nie kontaktowałaś się z bratem?- teraz to on zapytał. Jedyne co mnie zdziwiło znowu był spokojny. Co on kobieta w ciąży czy przed okresem? 
- Moi rodzice zabrali mi telefon, żeby Luke nie kombinował jak mnie od nich wyrwać .- odpowiedziałam obojętnie. Jeśli już i tak zna polowe mojego życia  to czemu ma nie znać kilku szczegółów?
- Czyli nie masz telefonu.- bardziej stwierdził niż zapytał. No kurwa, dołować mnie już nie musi...
Nie odezwałam. Po prostu nie chciałam się jeszcze bardziej denerwować. Ku mojemu zdziwieniu z powrotem podjechaliśmy do centrum.
- Harry, co Ty tu znowu chcesz?- zapytałam zrezygnowana.
Wjechaliśmy na ten sam parking i zatrzymaliśmy na miejscu zaraz przy wyjeździe.
- Kupie Ci telefon.- oznajmił.
- Jeżeli sadzisz, ze jeśli kupisz mi telefon, to Ci obciągnę to się mylisz.
- Nie oczekuje tego kotku. Mam od tego koleżanki.- uśmiechnął się, obrzydliwe, jak on tak może... Wysiadł i kupił bilet by po chwili przykleić go do szyby. - Wychodzisz? Bo zamykam.- zapytał otwierając mi drzwi. Chwyciłam za jego silna rękę i podciągnęłam się do góry.
- Harry, wytłumacz mi, dlaczego chcesz kupić mi telefon?- zapytałam.
- Jak zapewne wiesz, bycie w gangu nie oznacza ciągłego siedzenia w domu.- złapał mnie za dłoń. Znowu zaczyna. Kurwa, on serio ma chyba coś z głowa, skoro najpierw mnie lubi, potem grozi mi bronią myśląc o zabiciu mnie, a na końcu znowu mnie lubi... Co za człowiek!- Ja muszę wychodzić żeby załatwiać to i owo, a Ty przez ten czas będziesz siedziała u mnie, wiec musze mieć z Tobą jakiś kontakt.- splótł nasze palce ze sobą i po raz kolejny, jego kciuk smyrał wnętrze mojej dłoni. Zaczyna się...
Weszliśmy do środka i teraz zobaczyłam jak wiele osób się na niego patrzy. To prawda, wyglądał seksownie, ale to chyba nie dlatego. Ci ludzie patrzyli na niego ze strachem.. Weszliśmy do sklepu z telefonami komórkowymi. Hazz podszedł do lady, którą obsługowa jakaś blondynka spoglądająca w ekran swojego Samsunga.
- Ekhem- odchrząknął Styles. Blondynka podniosła wzrok na Harrego, a na jej twarzy pojawił się uroczy uśmieszek. Phi.
- W czym mogłabym pomoc Harry?- zapytała słodkim tonem. No bardziej uroczą już się nie da być.
- Czy ja Cie znam?- spojrzał na nią z ukosa.
- Poznaliśmy się kiedyś na imprezie, pamiętasz?- po raz kolejny wyszczerzyła do niego zęby.- Spędziliśmy mile chwile.. Ciężko takie rzeczy zapomnieć.
- No najwyraźniej musiałem być ostro zajebany, skoro pozwoliłem by do czegoś miedzy nami doszło...- zmierzył ją od pasa w górę. W głębi ducha przybiłam sobie samej piątkę.
- To czego chcesz?- najwyraźniej puściła uwagę Hazzy mimo uszu.
- Telefonu. iPhona 5 s poproszę oraz starter do O2.- otworzyłam szeroko oczy, przecież to około £2000!
- Harry!- podniosłam głos.
- Zamknij się Scar.- wywróciłam oczami po czym patrzyłam jak wyjął kartę debetowa i wciskał kod na małych klawiszach.- Jaki chcesz kolor?- wzruszyłam ramionami.
- Bialy.
Dziewczyna podała mu pudełko ze smartfonem, które otworzył. Wyjął urządzenie i włożył do niego kartę. Po chwili kiedy go włączył, wstukał numer telefonu, zapewne jego i podał mi go.
- Dzięki.- burknęłam.- Możemy już iść?- pociągnęłam go za dłoń.
- No chodź kotku.- uśmiechnął się i podążyliśmy ku wyjściu.
***
- Harry, kurwa, gdzie Ty byłeś?!- usłyszałam krzyk zaraz po wejściu do mieszkania.
Zza drzwi od kuchni wyszedł całkiem wysoki brunet o ciemno zielono-niebieskich oczach.
- Na zakupach, czego chcesz?- zapytał Harry spokojnie. Lou podszedł do mnie mierząc mnie od góry do dołu.
- Ładna jest, ale na co mi ona tu?- obszedł mnie do okola przy czym klepnął mnie w pośladek. Moja cierpliwość była na wyczerpaniu.- Zwyczajna suka, niczym się od innych nie rożni.

- Pff...- prychnęłam krzyżując ręce na piersi.

- Nie możesz jej przelecieć i się jej jakoś pozbyć?- zakręciło mi się w głowie. Co on myśli, ze ja jestem jakąś dziwką? Nieeee... Miarka się przebrała. Już miała podejść do niego i uderzyć go w twarz kiedy Styles uścisnął moja dłoń.
- Scar ma kilka przydatnych zalet.- co ja kurwa robot kuchenny? "No wiec proszę państwa, robot kuchenny o nazwie Scar Nuttal jest bardzo wszechstronny, nie będziecie mogli się z nim rozstać! Jest pomocny , pożyteczny oraz poręczny! Również jest łatwy w obsłudze i ma wiele innych zalet..." usłyszałam w głowie głos wymyślonej przeze mnie prezenterki telewizyjnej.
- Oświeć mnie...
-Jeśli myślisz, ze jestem jakaś tępa się mylisz. Zostałam wychowana przez brata, który należał do jednego z najsławniejszych gangów w Ameryce, a dokładniej w Sydney. Uczyłam się wszystkiego od 4 chłopaków, którzy byli uznawanych za jednych z najbardziej niebezpiecznych w całym mieście! Mimo iż jestem dziewczyną, potrafię to co oni, wiec przestań zachowywać się jak seksistowska świnia, i nie myśl, ze będę kurwa jebana dziwka!- cala moja złość włożyłam w to co powiedziałam. Chyba go zaskoczyłam.
- Harry.- jego pusty wzrok skierował się na Lokatego.- Szanującej się kobiety nie uderzę, ale powinna się nauczyć, ze do mnie powinna odzywać się z ładniej.- wywróciłam oczami.
- Scarlett, idź na gore, zaraz przyjdę.- po raz kolejny uścisnął moja dłoń po czym ja puścił. Napotkałam jego chłodny wzrok. -Idź.- powiedział bezgłośnie.
Skierowałam się w stronę schodów prowadzących na gore. Przeskakując po dwa stopnie weszłam na gore. Zobaczyłam jak z łazienki wychodzi Hazel. Szybkim krokiem podeszłam do niej i zatrzymałam ją.
- Hej, nic Ci nie jest? Jak się czujesz?- zapytałam. Dziewczyna spojrzała na mnie zdziwiona, lecz po chwili się otrząsnęła. Była niewiele wyższa ode mnie ( tak, wszyscy są wyżsi ode mnie), miała niebieskie oczy i praktycznie białe włosy. Była śliczna, jedyne co ja oszpecało to siniak na policzku.
- Harry mówił, ze nie mogę z Tobą rozmawiać.- ze co kuźwa?! On ma chyba coś na bani.
- Dlaczego?- zapytałam. Co on chce mnie odciąć od ludzi?
- On jest strasznym zazdrośnikiem. Będzie Ci robił awantury nawet jeśli tylko spojrzysz na jakiegoś chłopaka.- oznajmiła.
- Ale Ty jesteś dziewczyna!- zbulwersowałam się. No nawet u mnie tak nie było. Jonah miał dziewczynę, na dodatek przyjaźniłam się z nią, a reszta ją lubiła, wiec o co chodzi?
- To niema znaczenia. Lepiej się go słuchaj, dla własnego dobra.- powiedziała i zeszła po schodach.
Weszłam do pokoju i usiadłam na podłodze. Jak ja się mogłam w to wpakować?! To nie była moja decyzja, a mimo to żałuje. Chciałam podkulić nogi, ale poczułam coś co mi przeszkadzało. Z kieszeni jeansów wyjęłam telefon. Patrzyłam się na niego uświadamiając sobie, ze w końcu mam okazje by zadzwonić do Luke'a!
Ale czy mogę? Przecież Harry kupił mi telefon do kontaktowania się z nim.. Ale nie powiedział nic, ze nie mogę dzwonić do innych. Wybrałam numer, który znałam na pamieć i wcisnęłam zielona słuchawkę.
Jeden sygnał, drugi, trzeci...
- Tak słucham.- usłyszałam ten dobrze znany mi amerykański akcent.
- Luke!- powiedziałam cicho.
- Scarlett, od kogo dzwonisz?- wydawał się być zaskoczony aczkolwiek szczęśliwy.
- Od siebie. To długa historia, jak tam u Was?
- Nie jest złe, to co zwykle, stęskniłem się za Tobą siostra.- moje kąciki ust podniosły się do góry.- Jak ze starymi, wkurwiają Cie?
- Nie mieszkam z nimi, a to jest częścią tej długiej historii.- zmieszałam się. Nie mogłam mu powiedzieć. Hazz i tak się wkurzy jak tylko się dowie, ze z nim gadałam.
- Jak to?! Scar, gdzie Ty jesteś?- zapytał.
Kiedy juz mialam odpowiedziec uslyszalam kroki po schodach.
- Musze kończyć, nie mogę rozmawiać.- w tym momencie przez drzwi wszedł Harry. Szybko się rozłączyłam.
- Scar, z kim Ty rozmawiałaś?!- w jego oczach widziałam furie. Podniosłam się i stanęłam przed nim. Wyrwał mi telefon z dłoni i rzucił nim o podłogę. Mój biedny telefon, już zdążyłam go polubić.
- Z bratem Harry.- odpowiedziałam spokojnie. - Chciałam się dowiedzieć czy nadal żyje.- prychnęłam.
- Nic mu nie powiedziałaś, prawda Scar?- westchnął.
- Nie.- burknęłam siadając na łóżku.
- Louis powiedział, ze musisz mu udowodnić, ze się nadajesz.- ja również usiadłam na przeciwko niego.
- Do czego?- zapytałam.
- Do gangu, możesz się okazać przydatna.- tak kurwa, po raz kolejny Scarlett zamienia sie w robota kuchennego, a on używa tego niefajnego słowa
- Jesteś żałosny, wiesz o tym?- prychnęłam.
- To jego słowa, ja tylko powtarzam.- usłyszałam dźwięk esemesa.
Harry wyjął telefon, uśmiechnął się do wyświetlacza i zaczął odpisywać. Nie chciałam być wścibska, ale czułam nieodpartą potrzebę zapytania go do kogo pisze. Siedziałam w tej niezręcznej ciszy zastanawiając się jak mam się zachowywać. Do Stylesa przychodziły kolejne i kolejne esemesy, a ja nadal siedziałam na tym cholernym łózko i liczyłam palce. No bo co innego miałam robić? Poczułam klujące uczucie w gardle. Czy ja byłam zazdrosna o Harrego? O tego głupka?? O tego głupka, który zachowywał się jak skończony idiota przed okresem? Tylko nie to...
- Idę się wykapać. Masz jakiś ręcznik i szczoteczkę do zębów?- spytałam mając nadzieje, ze mi odpowie.
- Są w komodzie w łazience.- powrócił do pisania.
Chwyciłam jakąś zbyt dużą, czarna bluzkę z napisami, którą dzisiaj kupiłam i zielone rurki. Uwielbiałam duże bluzki, co z tego, ze wyglądałam w nich jak umpalumpa, były fajne. Wzięłam również bieliznę na zmianę i poszłam do łazienki, przez drzwi w pokoju. Była fajnie urządzona mimo niedużej przestrzeni. Czarne ściany i zielone rozjaśnienia, prysznic, kibelek zlew i komoda nad którą wisiało lustro. Gdzieniegdzie pojawiały się również bambusowe dodatki. Podobało mi się. Szybko wskoczyłam pod prysznic i umyłam włosy. Przydało mi się to.
Chwila spokoju, ciepła i odpoczynku. Mogłabym stać tu przez wieczność. Dzisiaj pierwszy raz od długiego czasu rozmawiałam z Lukiem. Może i ta rozmowa nie była jakaś długa, ale wiedziałam, ze nic mu nie jest.
Wyszłam z kabiny i owinęłam się wcześniej naszykowanym, zielonym ręcznikiem. Uwielbiałam ten kolor. Założyłam bieliznę i zaczęłam osuszać włosy. Wyglądały strasznie, wiec zdjęłam z nadgarstka gumkę i związałam nią włosy w niechlujnego warkocza. Były one jednym wielkim monstrum. Wcisnęłam na siebie rurki i koszulkę po czym umyłam zęby. Po tak zwyczajnych czynnościach poczułam się świeża, czysta i wypoczęta.
Wyszłam z łazienki kompletnie ignorując Harrego, który teraz leżał na łózko wpatrzony w drzwi wejściowe.
- W końcu wyszłaś!- pobudził się. Nie odpowiedziałam. Moje wczorajsze złożone rzeczy wywaliłam do kubła na brudy i teraz tylko podniosłam telefon, który nadal leżał na podłodze i sprawdziłam czy nic mu nie jest. Dzięki Bogu nie. Luke nie dzwonił. W sumie to dobrze.
- W końcu odłożyłeś telefon.- powiedziałam z przekąsem.
- Scarlett, możemy iść?- zignorować moja wypowiedz.
- Taaa, jasne.- schowałam telefon do kieszeni i skierowałam się do drzwi.
Wyszłam przodem schodząc na dol, do salonu w którym stał ten chłopak o imieniu chyba Louis. Skłamałabym mówiąc, ze nie jest przystojny. Przystojny, ale niebezpieczny, tak jak Harry.
- No wiec, możemy jechać?- zapytał Harry stając obok mnie i łapiąc mnie za rękę.

Wyrwałam ja i założyłam ręce na piersi tak by nie mógł jej z powrotem złapać. Zaśmiał się i ruszył za Louisem do garażu. Ja nadal stałam w miejscu. Nie wiem czemu, nie wiem czego oczekiwałam.

- Chodź Scarlett.- Harry stanął i odwrócił się w moim kierunku. Nie miałam zbytniego zaufania do Louisa. Mimo to ruszyłam za loczkiem. Zobaczyłam to samo BMW, którym jechaliśmy na zakupy. Lou własnie otwierał sobie drzwi i siadał za kierownice.
- Nie stresuj się.- polecił mi Styles kiedy drzwiczki się zamknęły.
- Ja nie...
- Scar, to widać.- zaśmiał się.
Otworzył mi bym usiadła na tylnym siedzeniu. Po chwili sam siedział w środku ja siedzeniu pasażera. Fajnie, pozwiedzam to jakże piękne miasteczko zza szyby okna samochodu, który jedzie tak szybko, ze nawet nie zdołam przeczytać slow reklamy na billboardzie. Fajnie.
Po 15 minutach jazdy przeplatana grobowa cisza zaparkowaliśmy przed średniej wielkości budynkiem, który trochę mnie przytłaczał. Nie chodziło o wielkość, a o wygląd. Szare, przepraszam, już nie więcej szare, bo zostały popisane, przez grafficiarzy ściany, były popękane i pozdzierane. Nie lubiłam takich miejsc.
- Wysiadasz?- usłyszałam ochrypły, aczkolwiek seksowny głos Harrego. Skinęłam głową i stanęłam na nogach. Trzasnęłam drzwiczkami i razem z chłopakami ruszyłam w kierunku wejścia. Przy kasie Lou zapłacił za wynajęcie malej sali treningowej.
- Kluczyk panie Tomlinson, cały sprzęt znajduje się w środku.- oznajmił kasjer, podając mu zawieszkę. Musieli go tu dobrze znać, skoro zwracali się do niego po nazwisku bez zapytania o nie.
____________________________________
I'M SO SORRY!
Przepraszam, że tyle nie dodawałam! Straciłam zapał. Komentują tylko 2 osoby. Niby, że wszystkich odwiedzin jest ponad 930, to na blogu jest tylko 10 komentarzy. 
I teraz nadchodzi pytanie, czy ja mam dla kogo pisać? 
Bardzo bym chciała, ale no cóż...
Mam strasznie dużo pomysłów!
A teraz mobilizacja! KAŻDA OSOBA, KTÓRA PRZECZYTA TO ZDANIE I PISZE W KOMENTARZU SŁOWO BANAN! 
Można również dodać opinię o rozdziale, co bardzo by mnie ucieszyło :)
#muchlove
@zazimaz
Kolejny rozdział najwcześniej w weekend, a jeśli mnie zmobilizujecie to wcześniej :)j :)

sobota, 26 października 2013

Chapter six...+ przeczytaj notkę na końcu!

Po kilku godzinach chodzenia po sklepach, Harry kupil tyle rzeczy ze spokojnie starczyloby na minimum miesiac. Bez powtorek. Odnieslismy wszystko do auta.
- Chcesz isc na kawe?- zapytal uprzejmie. Przez ten czas ktory spedzilismy na szukaniu ciuchow dla mnie, zaczelam sie przekonywac do Stylesa. Nie zeby cos, ale nie jest taki zly. Z tego co zdazylam zauwazyc to jest kapletnym przeciwienstwem Jai'a, typowego chlopaka, ktory byl w moim gangu. Nawet sie raz usmiechnal, ale tak szczeze!
Skinelam glowa. Po raz kolejny zlapal mnie za dlon zlaczajac nasze palce. Westchnelam.
- Styles, zaczynam Cie lubic, nie zjeb tego.- oznajmilam. Harry tylko sie zasmial przysowajac sie blizej do mnie. No nic nie poradze. Musze cierpiec...
Weszlismy do jakiejs kawiarni i usiedlismy przy nieduzym, okraglym stoliku. Kiedy przyszla kelnerka, zlozylismy zamowienia i Harry zaplacil.
- No wiec, mowilas, ze zaczelas mnie lubic.. Rozwin swoja odpowiedz.- usmiechnal sie Harry. Wyciagnal telefon i wystukal cos na klawiaturze.
- No, nie zachowujesz sie jak typowy czubek z gangu do jakich przywyklam.- z zaciekawieniem podniosl glowe. Ups.
Chyba powiedziałam o kilka slow za dużo..
- Przywyklas?- uniosl brwi do gory w zapytaniu. No to sobie przejebalam. - Kurwa, Scar. Odpowiedz!- krzyknal, az podskoczylam.
Nadal milczalam. Wiedzialam, ze jesli sie odezwe bedzie jeszcze gorzej.
I tu wlasnie w tym momencie nasz mily Styles zmienil sie w chuja. Wstal ze swojego miejsca, pociagnal mnie za reke i wytargal ze sklepu. Czulam wzrok wszystkich na mnie. Kuzwa, pomoc mi nie moga? Chociaz, kiedy ktorys chlopak z mojego bylego gangu traktowal swoja potencjalna ofiare w taki sposob jak Hazz mnie, to jesli byl znany, nikt nie wchodzil mu w droge. Wlasnie dlatego do tej pory nie przywyklam do takiego traktowania mojej osoby. Jesli Jai i reszta, traktowali kogos z szacunkiem, to oznaczalo, ze inni rowniez maja to robic. A ja bylam osoba, ktora przygoscila sobie chyba najwiecej tego szacunku. Bylam jedna z nich...
Wracajac do sytuacji z Harrym, po raz milionowy probowalam wyrwac reke z jego uscisku, ktory co chwile sie zaciasnial. Kurwa, ta reka mi odpadnie! I bedzie mi musial oddac swoja! Swoja droga, wygladaloby to komicznie. Otworzyl tylne drzwi do auta i wepchnal mnie do niego. Co za kurwa maniery! Usiadl za kierownica i ruszyl. Mial w dupie czy zaraz spowoduje kolizje czy moze kogos potraci, zapierdalal jak szalony. W mgnieniu oka znalezlizmy sie w jakims lesie. No pewnie.. Zabral mnie w jakies odludzie, by spokojnie i bez swiatkow mnie zabic. Albo zgwalcic.
Tak to jest w sumie bardziej prawdopodobne zwracając uwagę na to jakim niewyżytym seksualnie dzieciakiem jest. Znowu złapał mnie za przedramię i wyciągnął z samochodu. Co on nie umie niczego innego? Stanęłam przed nim krzyżując ręce na piersi gdy on wyciągnął zza paska pistolet kierując go w moją stronę.
- Odsłoń ramię albo strzelę.- rozkazał surowym głosem. Jego oczy były teraz ciemne jak noc.
- Które?- spytałam. Po co mu to w ogóle?
- Oba.- nie opuszczał broni nadal trzymając ją na wyskosci mojej głowy.
- Jakie zadania, lepszych nie było?- zażartowałam.
Chciałam go podirytować i tak by nie strzelił. Zdjęłam bluzę i odsłoniłam najpierw lewe, a potem prawe ramię.
- Wystarczy?
- Kto Cię nasłał Scarlett?- zapytał już spokojniej, aczkolwiek jego broń nadal celowała we mnie. Bez wahania powrotem nałożyłam bluzę.
- Nikt mnie nie przysłał/- odpowiedziałam opierając dłonie na biodrach.
- W takim razie, skąd tyle wiesz, o sprawach, o których nie powinnaś?- chyba nie da mi z tym spokoju,
- Jak już Ci wcześniej, na zakupach mówiłam, mieszkałam w Ameryce zanim musiałam przenieśc się tutaj.- chłopak zabezpieczył pistolet i schował go powrotem za pasek spodni.- Mieszkałam z bratem, to on mnie wychował.
- Teraz już wiadomo dlaczego taka pyskata.- wywróciłam oczami na jego zbędną uwagę po czym kontynuowałam.
- Jak już mówiłam, kiedy to mi tak nieładnie przerwałeś, wychował mnie brat. Brat, z którym od jakiegoś czasu nie mam kontaktu. Brat dzięki któremu nauczyłam się jak życ. I teraz pewnie zapytasz gdzie życ. Otóż w gangu. Przez ponad 6 lat spędzałam czas głównie w towarzystwie chłopaków. Uczyli mnie wszystkiego, jak strzelac, bic się, nie dac się złapac, a w razie problemów, uciekac.- jego oczy były szeroko otwarte. Uhu, zaskoczyłam go! I dobrze.- Potrafię zrobi prawie wszystko co potrafisz.
- Scarlett, coraz bardziej zaczynam Cię lubic.- zasmiał się.
Odwróciłam się na pięcie zmierzając do samochodu. Dla mnie ta rozmowa była już skończona, lecz dla niego nie. Poczułam gwałtowne szarpnięcie tak mocne, że musiałam się odwrócic, w tym samym momencie Harry przycisnął swoje usta do moich. Za wszelką cenę chciałam się oderwac, lecz niestety trzymał mnie zbyt mocno. Szczerze mówiąc, już dawno nikt mnie tak nie całował. Zawsze to było obrzydliwe, w końcu komu podobałoby się przymusowe całowanie obleśnych facetów, których za chwile zabijali Twoi kumple i brat? No właśnie, nikomu. Wracając do jego ust, były idealne, miękkie i delikatne. Pozostawiał lekkie pocałunki na moich wargach. Nie chciałam tego, mimo to odwzajemniłam gest. Rozluźniłam dłonie i oparłam prawą na jego policzku, a lewą na ramieniu. Jak dla mnie ta chwila mogłaby się ciągną w nieskończonośc, ale niestety kiedyś w końcu musiałam to przerwać. Odsunęłam się od Bruneta o krok, spuszczając głowę.
- Od razu zrobiłaś się mniej wyszczekana.- zaśmiał się. Podniosłam wzrok na jego twarz, w którą miałam wielką ochotę przywalic teraz z liścia.
- Pierdol się.- odpowiedziałam sykliwie kierując się do auta.

- Wróciła moja Scar.- ruszył za mną. Założę się, że na tej jego boskiej buźce widniał uśmieszek. Czemu akurat las? Nie mogła być to jakaś ładna łąka z hasającymi po niej krowami? Przepraszam, krowy nie hasają. A no tak, jeśli by mnie zabił, w co szczerze wątpię, to łatwiej by mu było to zrobic tutaj. Stanęłam przed drzwiczkami czekając aż szanowny Styles je otworzy. Pomogł mi wejść do środka i obszedł auto by wsiąść i odpalic silnik. Po kilkuset metrach wjechaliśmy na w miarę równą, główną drogę.

________________________________________ 
WAŻNE! CZY WIDZICIE CAŁY SZABLON? JEST DOSTOSOWANY NA LAPTOPY! PO PRAWEJ STRONIE POWINNO BY NAPISANE: "He's so rude, you can't not to fall in love with him" PISZCIE W KOMENTARZACH!
Taki długi rozdział specjalnie dla Was!
Przepraszam, że tyle nic nie dodawałam ;(
Kompletnie straciłam motywację.
Dziękuję za każde odwiedziny, których jest ponad 700! WOOW!
Kocham Was Mofosy :*
Jeśli chodzi o dodawanie rozdziałów, będę dodawała raz w tygodniu, ewentualnie dwa i będą to zapewne weekendy.
Jeszcze raz dziękuję!
mój twitter dla nowo-przybyłych: @zazimaz
mój ask, jak chcecie to pytajcie: ask.fm/pomyloona
Zostawiajcie swoje opinie w komentarzach, ponieważ jest to dla mnie bardzo, ale to bardo ważne!
W razie jakichkolwiek błędów w tekście, piszcie!
A i przepraszam za braki polskich znaków :)
PS. Mam se różowe włosy ;D
#zazu

sobota, 5 października 2013

Chapter five...

- Ty nie palisz?- zapytałam loczka. Harry przecząco pokręcił głową. Wzruszyłam ramionami po raz kolejny wciągając dym. Trudno, więcej dla mnie.
_________________________________________________________
- Harry, wiesz, że musisz mnie zawieść do domu?- zapytałam kiedy niedopałek fajki wylądował w zlewie.
- Nie, nie muszę. Na jakiś czas zostajesz tutaj.- oznajmił twardo. Bardzo ładnie proszę, nich przestanie mnie irytować i chociaż raz mnie posłucha...
- Ale ja nie mam nic do przebrania, chociażby przydałaby mi się dodatkowa para bielizny.- westchnęłam zirytowana. Harry chyba o tym nie pomyślał. Jego lewa dłoń przeczesała włosy i z powrotem ukryła się w kieszeni ciasnych spodni.- Harrym ja i tak nie mam po co innego tam wracać, z resztą gdybyśmy się nie spotkali i tak prędzej czy później bym spierdoliła.- wyjęłam kolejnego papierosa. Zaczynałam się wkurzać. Odpaliłam, wypuściłam dym i przygryzłam wnętrze policzka.
- Nie.- nadal upierał się przy swoim.- Już wolę Cię zabrać na zakupy.- stwierdził.
- O nie!- podniosłam głos.- Nie będziesz za mnie nic kupował, mowy niema!- polowa fajki była już spalona.
- Zamknij się.- podszedł do mnie i wyrwał mi niedopałka z palcy.- Kurwa, przestać podważać moje zdanie, bo uwierz, gdyby mnie tamtej nocy nie było, Jack bez wahania zabiłby Cię na miejscu!- złapał mnie za nadgarstek przyciągając do siebie. Syknęłam z bólu co chyba tylko go usatysfakcjonowało, bo ścisnął jeszcze mocniej.- Beze mnie Ty tu umrzesz. Kurwa, Lou tylko czeka na jakiś pretekst.- zniżył swój ton.- Może i jesteś nauczona, że masz sobie radzić sama, ale musisz się przyzwyczaić, że ja chcę Ci pomóc.
- Ughh, puść, Harry! Boli mnie już ręka.- zaczęłam nią tak kręcić by ją wyciągnąć.
Uścisk momentalnie się rozwarł, a ja poczęłam rozmasowywać nadgarstek.
- Idziemy.- ruszył w kierunku drzwi wyjściowych.
Ani razu nie musiał się odwracać, doskonale wiedział, że szłam za nim. Gdy przechodziliśmy przez salon, dostrzegłam siedzącego przed laptopem całkiem przystojnego Mulata.
- Zayn, wychodzimy!- krzyknął lokaty.
- Louis się wkurwi, Hazz..- odpowiedział chłopak bez odrywania oczu od monitora. To ten Zayn, co dał mi fajki, chyba.
- Chuj mnie to obchodzi. Scar potrzebuje rzeczy na przebranie.
- Dzięki za papierosy!-  zatrzymałam się i krzyknęłam do Zayna.
- Spoko, w końcu ktoś palący.- zaśmiał się. Nie wydaje się być taki zły, w sumie.- Styles, lepiej żebyście wrócili szybko.
Harry trzymał już otwarte drzwi. Pozwolił mi pierwszej wyjść po czym złapał za mój nadgarstek i poprowadził w stronę garażu. Co za maniery! Styles, gratuluję. Otworzył drzwi wprowadzając kod i przede mną ukazało się czarne, sportowe BMW. Nie mam pojęcia jaki model, bo się na autach nie znam, ale wyglądał na drogi, nawet bardzo...
- M-My tym jedziemy?- zapytałam nie mogąc wydukać z siebie słowa.
- Tak, jakiś problem?- zapytał patrząc na mnie z zadziornym uśmieszkiem.
Pokręciłam przecząco głową podchodząc do drzwi pasażera. Harry stanął obok i otworzył mi drzwi. Złapał za moją dłoń, w sumie to nie rozumiem czemu nie za nadgarstek, skoro tak bardzo mu się ostatnimi czasy spodobał, i pomógł mi wejść do środka. To auto miało serio niskie zawieszenie. Porażka. Zapięłam pasy czekają aż odpali. Zrobił to w mgnieniu oka, a ja nie zastanawiając się zbytnio, chwyciłam się obydwoma dłońmi siedzenia obitego jasną skórą.
- Czyżby moja Scar się bała?- zaśmiał się Harry nieco zwalniając.
- Żadna Twoja.-prychnęłam.- I nie boję się!- oznajmiłam pewna siebie.- Chyba...- ostatnie słowo dopowiedziałam szeptem. Nienawidziłam szybkiej jazdy, przyprawiała mnie o mdłości. Harry się zaśmiał.
- Czy mogłabyś wyciągnąć portfel ze schowka?- zapytał. Nacisnęłam na nieduży przycisk i otworzyłam szufladkę. Wyjęłam ciemnobrązowy portfel i podałam go Hazzie.- Przelicz pieniądze.- uhh, co on myśli, że będę mu w portfelu grzebać?- No szybko.- czyli tak.
Otworzyłam go i wyjęłam plik kilkunastu £100. Moje źrenice się powiększyły na widok takiel ilości pieniędzy. Owszem, dzięki Luke'owi oraz mojemu niedużemu wkładowi, było nas stać na wszystko czego zapragnęliśmy, ale to on zawsze płacił.
Zaczęłam przekładać papierki między palcami, licząc je.
- £2.400.- oznajmiłam pakując je z powrotem do portfela.
- Starczy Ci?- zapytał obojętnie skręcając w lewo. Kurwa, że to wszystko mam na ciuchy wydać?! No chyba go pojebało.
- Styles, przesadzasz.- zatrzasnęłam schowek. Oparłam się o fotel i westchnęłam. Brunet tylko się zaśmiał nadal uważnie patrząc na drogę.
Mimo to, że jechał ponad 60 mil na godzinę, nie odczuwałam tego. Zaczęłam poznawać centrum Holmes Chapel. Czyli nie byliśmy nigdzie poza miastem, dobre chociaż to.
Zaparkowaliśmy na sporym parkingu gdzie Hazz kupił bilet i przykleił go do wewnętrznej części szyby.
-Idziemy Scar.- chłopak splótł nasze palce delikatnie gładząc kciukiem wewnętrzną część mojej dłoni.
Próbowałam ją jakoś wyrwać z uścisku, jednak na próżno. Poddając się, pozwoliłam mu kontynuować drażnienie mnie. Weszliśmy przez spore, kręcone drzwi do pasażu. W co ja się wpakowałam? Byłam tu już kiedyś, ale koszt tych wszystkich ubrań był gigantyczny...
Nawet nie zauważyłam kiedy to całe mizianie po dłoni zrobiło się przyjemne. Błagam, nie. Ja nie chcę żeby to było przyjemne! Ja miałam go nie lubić, halo! Scarlett, Tobie nie może się to podobać!
_______________________________________
No i jak? Przepraszam, że tyle czekaliście! Wena sobie poszła :/ 
Taki sobie ten rozdział, ale zawsze lepsze to niż nic, prawda? :)
Dziękuję za miłe komentarze! To wiele dla mnie znaczy ;D
Teraz mam cały czas zawalony 8 godzinami Scienca (biola, chemia i fiza) w tygodniu, więc jedyne co robię to się obijam na lekcjach i wymyślam rzeczy na kolejne rozdziały ;D To będzie Wasza wina jak nie dostanę się na dobry uniwerek xD
Mniejsza już o mnie, kolejny rozdział pojawi się w ciągu tygodnia, więc miejcie się na baczności! 
Słyszałyście Diana? Ja cały czas słucham i ryczę <3
Paaa, Wasza Zazu!
#muchlove
Komentarze = Uśmiech na mojej twarzy
Uśmiech na mojej twarzy = Szybsze pojawienie się rozdziału! 
EDIT:
TAK BTW, SZKODA, ŻE JEST WAS PONAD 50 ODWIEDZAJĄCYCH DZIENNIE, ALE TYLKO WTEDY GDY DODAJĘ ROZDZIAŁ ;(